toon berghahn

<< verberg

toon berghahn

Uitgaande van naoorlogse kunststromingen als abstract expressionisme, hard edge painting en post painterly abstraction, verkent Toon Berghahn (Amsterdam 1970) de grenzen en potenties van de hedendaagse (schilder)kunst. Door een vervreemdende verdubbeling van de werkelijkheid en een geraffineerd spel met perspectief, stelt hij de relatie tussen de afgebeelde en de ‘ware’ wereld ter discussie, alsmede de modernistische idealen. In zijn wandsculpturen vervagen die grenzen tussen schilderkunstige illusies en tastbare realiteit. Waar Vanitas in de vaak desolate ruimtes voortdurend op de loer ligt, vechten humor en melancholie om de voorrang wanneer Berghahn de kijker een spiegel voorhoudt van ‘een verwrongen en vervormde wereld waarin alles kan, maar niets is wat het lijkt’.